De manier waarop dieren in de vee-industrie worden gehouden veroorzaakt veel welzijnsproblemen.
Slechte huisvesting en opsluiting
![Zeug met haar biggen in een kraamhok](/media/359478/Zeug_in_kraamhok_340x227.jpg?anchor=center&mode=crop&width=340&height=227&&rnd=130051547300000000)
Landbouwdieren in de vee-industrie leven dicht op elkaar in volle stallen. Ze hebben erg weinig ruimte om te liggen, te staan en te bewegen. Ook zijn de stallen meestal kaal: er is geen natuurlijk strooisel om comfortabel op te liggen. De dieren kunnen hun natuurlijk gedrag onvoldoende uiten, waardoor stress en frustratie ontstaan. Stereotiep (afwijkend) of agressief gedrag komt daardoor vaak voor in de vee-industrie. Zeugen bijten bijvoorbeeld op de stalen stangen en varkens gaan in elkaars staart bijten. Verder zijn de stallen vaak slecht geventileerd en slecht verlicht.
Geen vrije uitloop naar buiten
De meeste landbouwdieren komen niet of nauwelijks buiten. Zij ervaren geen natuurlijk daglicht en frisse buitenlucht.
Opsluiting in volle, kleine ruimten
Veel landbouwdieren worden hun hele leven opgesloten in een krap hok of in een kleine kooi. Buiten Europa zijn traditionele, kale legbatterijen nog volop in gebruik, worden jonge kalfjes alleen opgesloten in een krap hok en staan of liggen zeugen hun hele leven tussen stalen stangen. Door de opsluiting wordt iedere mogelijkheid tot beweging en sociale interactie met andere dieren ontnomen. De meeste landbouwdieren leven juist graag samen met hun soortgenoten.
Verminking
![De staart van de big is hier net afgeknipt](/media/359462/Het_knippen_van_de_staart_340x227.jpg?anchor=center&mode=crop&width=340&height=227&&rnd=130051547270000000)
Door de kale en drukke omgeving waarin de dieren worden gehouden ontstaat er agressie. In de vee-industrie past men de dieren aan de barre omstandigheden aan. Veel dieren worden daarom opzettelijk verminkt. Staarten en tanden van biggen worden afgeknipt en de snavels van kippen gekapt. Mannelijke dieren worden gecastreerd en melkkoeien worden vaak onthoornd. Deze pijnlijke verminkingen worden bijna altijd uitgevoerd zonder verdoving en kunnen tot chronische pijn leiden.
Selectief fokken van dieren
Moderne foktechnologie, genetische manipulatie en zelfs het klonen van dieren worden gebruikt om het fokproces te versnellen en dieren tot extreme groei of productie te brengen. Vleeskuikens worden bijvoorbeeld speciaal gefokt zo snel mogelijk te groeien. Hartfalen en pijnlijke poten zijn het gevolg hiervan.
Chronische honger, onnatuurlijk dieet
Sommige dieren krijgen chronisch te weinig eten of een onnatuurlijk dieet. Kalveren die gehouden worden voor 'wit' kalfsvlees krijgen een dieet dat arm is aan ijzer. Dat is erg ongezond voor het kalf.
Verre diertransporten
![Dieren op transport](/media/359454/Dieren_op_transport_340x227.jpg?anchor=center&mode=crop&width=340&height=227&&rnd=130051547270000000)
Veel landbouwdieren worden over schrikbarend grote afstanden vervoerd. Door honger, dorst en hitte tijdens dergelijke transporten raken veel dieren gestrest of uitgedroogd. In de ergste gevallen sterven er vele dieren. Lees meer over de verre diertransporten.
Slachtpraktijken
In Europa is het verplicht dieren voor de slacht te verdoven, voordat de keel van het dier wordt doorgesneden. In sommige gevallen worden de dieren onvoldoende verdoofd of komen ze bij voor de slacht, hetgeen extreme pijn en angst veroorzaakt. Bij sommige methodes van rituele slacht is verdoving niet verplicht. In veel landen buiten Europa is er geen wetgeving en zelfs geen regelgeving voor slachtpraktijken.